|
Installatie Stomata in een Lichte Microscoop.
Installatie Stomata in een Lichte Microscoop
Een plak ontdeed van van de buitenlaag van de hulst-Bes, en wordt gegeven voor het illustreren van de methode waardoor de installaties worden toegelaten om de atmosferische lucht te ademen waarvan zij zo zoals veel onze selves afhangen, hoewel hun ademhaling langzamer is. Onder de massa van net-like cellen kan drie nieuwsgierige voorwerpen worden gezien, die een eerder dichte gelijkenis dragen om nieren te verdelen. Dit zijn de monden, of „stomata „aangezien zij scien- tifically worden geroepen, wetenschappelijke mensen die altijd van een lang Grieks woord houden te gebruiken waar korte Engelsen men eveneens zou doen. In het centrum van de monden kan een donkere vlek worden gezien, die de opening is waardoor de lucht communi- cates met de passages tussen de cellen binnen de structuur. In de bloeiende installaties wordt hun vorm over het algemeen rond gemaakt, hoewel zij soms een geregelde vorm nemen, en zij komen regelmatig op tnevergadering voor van verscheidene oppervlaktecellen. Hun randen worden beschermd door bepaalde „porie-cellen“, of „wacht-cellen“, zogenaamd tegen hun functie, die, door hun verandering van vorm, de mond om veroorzaken te openen of te sluiten, zoals best is voor de installatie. In jonge installaties zijn deze wacht-cellen zeer klein onder de oppervlakte van het blad of de huid, maar in anderen zijn zij gedaald vrij onder de laag die cellen, de buitenlaag van het weefsel vormt. Er zijn andere gevallen, waar zij boven de oppervlakte lichtjes opgeheven zijn. Stomata wordt gevonden voornamelijk in de groene gedeelten installaties, en is het overvloedigst aan de onderkant van bladeren. Het is, echter, waardig van bericht, dat wanneer een de aquatische bladvlotters op het water, de monden slechts op de hogere oppervlakte moeten worden gevonden. Deze nieuwsgierige en interessante voorwerpen moeten worden gezien in vele structuren waar wij nauwelijks aan het zoeken van hen zouden moeten denken, want zij kunnen worden gevonden bestaand op de gevoelige huid die de pit van de gemeenschappelijke okkernoot wikkelt. Zoals men kon verwachten, variëren hun afmetingen met het karakter van het blad waarop zij bestaan, groot en, en kleiner zijnd op de zachte pappige bladeren op die van een harde en leathery consistentie. De lezer zal ruim vermaak, vinden en zal grote praktisch kent richel van onderwerp, door verwijderend installatie, zegt bosje van Groundsel, en ontdoend van uit gedeelte van extern huid of „epidermis“ van, blad of stam, &c., om nota te nemen van verschillend grootte en vorm van stomata bereiken.
De navigatie van de inhoud ga: Installaties in de Microscoop. |